Jiyana cawîdan, Alûçî nimûne

N.beyro

Jiyan ezmûneke taybete ji mirovên hi‏şmend û zana re .tenanet ew kesên jiyanê terxandikin ji bervaniya diber gel û milletê xwe de û kêş‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏a wan li ser milê xwe dihilgirin û xwe dibînin berpirsyarê belav kirina a‏‏ştî û azadiyê û wekheviyê,

Ev kes bê guman ezmûnê serkeftî bibûrînin û navê xwe biserfirazî li şûna xwe dihêlin.
Di baweriya min de weke kesekî ku mamostayê hêja EBDIL REHMANÊ ALÛÇΠ ji nêzîk ve dinasî , yek ji wan kesên erkê xwe bi serbilindayî divê qûnaxê de pêk anî, xebatkarekî xudan bîr bu, bawerî  bi mafê gelê kurd yê rewa hebû, tevlî astengê salên dirêj ji xebata wî û reşw‏a kurd tê dibûrîn li hemî deverên kurdistanê.ez dibêjim di baweriya min de
çi kesê ALÛÇΠ di nasî û nûçeya koçkirina wî bihîst ,dilsar û xemgîn û behitî ma , ji ber ku di jiyana xwe de çi ya konevanî û çi ya rewşenbîrî mirov bu bi hemî wateyên gotinê .

dilê herkesî digirt  nemaze  xebatkar û kurdperwerên  bi dostanî û hevaltiya wî şanaz û serbilind , hestek li rex wan peyda dikir ku hrdem berevaniyê diber kêşa kurdewariyê de bikin, hişmendekî dilnazik  ji her bûyerkê derd dikêşa û xem dixwar , rewşenbîrekî  xudan hilwîst û bawernameyeke bilind, konevanekî xudn rêbaz bu , zimanzan û lêkolînerekî  dîroknas , helbestvanekî hest tenik ,dewlemendê hiş û zanînê bu ,kêşa tevaya milletên sûrî li mile xwe dihilgirt  ta ku bawernameya  rêzgirtinê ji rewşenbîrê kurd û ereban bi tevahî wergirt.

bi pênûsa xwe  mêjoya hebûna kurdan li deverê teqez dikir û bersiva nivîskarên regezperest dida bi şêweyekî durist û diyar dikir ku  kurd  kevintirîn millet roj hilata navînin û çawe bûne misilman bi baweriyên xwe ne bi şûrê zorê  mîna netewên din ,  û teqez dikir ku bavê peyaberan IBRAHÎMÊ  XELÎL silafê xwedê li serbin kurde û ji Kurdistan dest bi belav kirina nameya xwe kir û kurd bûn yên nameya islamê zindî hiştin , lê mixabin îro berhemê berevaniya islamê ji xwîna zarokên xwe didn .
Di kesayetiya ALÛÇÎ de taybetiyeke sereke hebû, ku di karî  pêwendiyê navbera islamê û konevaniyê de peyda bike  û rêbaza  BERZANIYÊ bav divî warî de diki re nimûne .
 
Ji solîna kurdewariyê  rêbaza  BARZANΠ ava zelal  dinoşî û nameya wê li herderî belav dikir .
Di peyv û gotarên xwe de  gotinên nazik û nerm di pijirandin û bi hesanî ramanên xwe digihandin guhdaran.  Dil fereh bu, ji hevalên xwe hizdikir , cudayî navbera xwe ûwan de nedihişt, rêza wan digirt û liser wan hêvî girêdidan , dûrî xap û fen û leystokên siyasetê raman dibu , mêr bu di gotinên xwe de , tucarî çavê wî ji hêza dijmin nedişkest , li rex wî jiyan hilwîst bu , berevanê baweriyên xwe bu li her derî.
  
ALÛÇÎ piş‏tevanê biratiya kurd û ereban bu , pîlanên rijîmê û nakokiyên derbarî vê yekê diraxistin û bêguman dikir ku pêwendiyên navbera herdû netewan mezintirin ji aloziyên rijêm peyda dike û dixwazê agirê rikberiyê gur bibe.
 Evê yekê kir ALÛÇÎ rêzeke taybet û bihayekî gira nav çivaka erebên hi‏‏ş‏mend û şareza de big re.

Erê  mamosta  EBDIL REHMAN demên dirêj  dîlê zindanên rijêmê nema ,lê belê gorî baweriyên min li seranserî  jiyana xwe dîlê gel û kurdewariyê bu ,çimkî xema her tiştî dixwar û bûyerên dijwar hedem li hestê wî yê nazik siwarbûn û di encam de hêza nexweşiyê bilez  di giyanê wî de belav bu, nemaze ku nêzîktirîn hevalên bawerî biwan tanî  dilpakiya wî  mixabin ji berjewendiyên xwe re terxankirin.

  berhemê xebata wî tucarî bê hûde naçe û navê ALÛÇΠ wê bimîne gelawêja geş li ezmanê kurdewariyê , nifş û xortên nûjen wê xwe lê dorpêçbikin.
 
Ji yezdanê pak hêvîdarin , çawe diê ALÛÇÎ fereh bu  ,cihekî mîna dilê wî  di buhişta xwede jêre terxan bike.

Dêrik      27.5.2012
Siwan20@hotmail.com

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Bizava Aştîya Navxweyî (BAN) sazîyeka sivîl e ku ji rewşenbîr, mafnas û akademîsyenên li Kurdistanê û dîyasporayê ne, pêk hatîye; bûyerên xeternak ku li taxên kurdnişîn ên Şêx Meqsûd û Eşrefîyeyê di van rojên dawî da pêk hatin, ji nêz ve dişopîne û bı tundi şermezar dike.
Di van bûyeran da, ev taxên kurdnişîn bi tank…

Mihemed Hemo

Kê ji dil de hezkiribe, êdî bawer nake ku xeraptrîn; jiyana cengêye.

Raste! Şer dikare laşan bêxîne, lê hezkirin jî dikare, rûmetê bêxîne.

Hezkirin di welatê me de wek Çokelatê erzan e: bi kaxetên ciwan tên pêçan, lê zû bi meran de vedidin; li şûna ku merov dilxweş bik, merov dicersîne.

Ger merov bi qurbaniyên evînê hest bibe, hêstirên xwe ji qurbanên qeza û cengan re namînin.

Demekê min kompaniyek li Hewlêrê bi rê ve dibir. Karmendekî me li deriyê min da û got:

Mamoste, keçek Sûrî bi tenê ye, doza kar dike.

Min got:

Başe, ger wisa ye, guneh e, bila kar bike!

Turbîlekê bide dest wê xortê di metbexê de û metbexê bide destê keçikê!

Min jî wisa, bi dilnermî, kompaniyê bi rê ve dibir; ne bi duristî.

Roja din ez çûm kar. Gava ez ketim deriyê bîroya xwe, min dît her tişt pak û li hevhatiye. Ez pêhest bûm ku destekî nû ketîye nivîsgeha min. Min ji karmendekê re got:

Çi bi nivîsgeha min hatî?

Wê bi berkenkî şermokî got:

Ew keça Sûrî ya ku nû ketîye kar, pak kirî.

Hîn em daxfîn. Wê karmenda nû qehwe ji me re anî.

Fewaz EBDÊ

Em hîn jî li ser rêçikên xwaromaro dimeşin,

Em û rekeh li hev banîne

Çi rengê wê be

Bi çi şêweyî be;

çi ji hesinê neteweyî

û çi ji zêrê olî be.

Lê em ;

Em…

Mensûr Cîhanî – Derbarê paqijkirina etnîkî ya li dijî gelê Kurd li bajarê Helebê ji aliyê hêzên hikûmeta Sûriyê ve, Mesûd Barzanî got: Paqijkirina etnîkî û nijadî ya li dijî gelê Kurd sûcekî li dijî mirovahiyê ye û dê encamên wê yên karesatbar hebin.

Hêzên hikûmeta nû ya Sûriyeyê, ku ji bermahiyên…