Simînarek di Navenda Dicle ya Çand û Hunerî de

Li roja 25/11/2011 ê û bi amadebûna birek rewşenbîr,nivîskar,siyasetmedar,xemxwar û evîndarên çanda kurdî, di Navenda Dicle ya Çand û Hunerî de,li gundê Baneqesrê ser bi bajarê Dêrka Hemko ve dikevê, û di bin çavdêriya Guropa Ehmedê Xanî ya Rewşenbîrî de, simînarek di bin nav û nîşanê dîroka zimanê kurdî, ji aliyê mamosta Ciwan Dêrikî ve hat pêşkêş kirin.

Di destpêkê de, mamosta bavê Melevan bi navê Guropa Ehmedê Xanî ya Rewşenbîrî, xêrhatina mêvanan kir û ji wan xwest ku kêlîkî bêdeng li ser canê nemiran rawestin .
 di pey re mamosta Ciwan Dêrikî babeta xwe bi zarekê Botanî yê xweş û şêrîn xwend û destpêkir û got: ( Gava em zimanekî bi nav bikin, di dest xwe re gelê ku bi wî zimanî di axivê tê bîra mirov, nexşeya welatê wî zimanî tê li ber çavan. çimkî gel bi zimanê xwe têne naskirin). û gelên li Mezopotamya  jiyayîn û têkiliyên wan yê xizmatî bi kurdan re bi firehî dan naskirin û herweha girêdana di navbera Avista û zimanê kurdî de berçav kir. pişt re, mamostayê navbirî di mijara xwe de li ser malbata zimanê kurdî û zaravayên wê yên bingehîn axivî û pêre derbasî pêvajo û dîroka bikaranîna Elfabiyan di zimanê kurdî de bû. dawiyê mamosta mijara xwe li ser rewşa zimanê kurdî ya îro û alozî û tengaviyên zimên bi dawî anî.
Dûv re, navbirek hat dayîn û piştî bênvedanê axavtin, dan û sitandin li ser naveroka mijarê hat kirin û mijar bi têbînî, pirs, pêşinyar, nêrîn û hizrên amadebûyan zengîn û rengîn bû.
Hêjayî gotinê ye, ku kenala Televizyona Ronahî jî li wir berhev bû û bi wê helkeftinê derfet bi dest xwe ve dît û çavpêketin bi hin rewşenbîr, şareza û kesin amade re kir.

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Qado Şêrîn

Xwendina pirtûkan, temenê mirov dirêj dike.

Ji bo giyanê Gulîstan, Gulîstana Sobarî, belkû dereng be jî, lê ji bo xwe bixapînim ku Gulîstan zindî ye, min pêşî li “Monodrana Nisrîn“ temaşe kir(https://youtu.be/HuAdsq5lUZA?t=562 ), û di dûv re min têkist an jî pirtûka wê xwend, û ew şaş e. Pêwist…

SEÎD YÛSIF

Kurdistan têgihek cografîyê, yek perçeye ji hev cuda nabe. û hem dibe yek ji kevintirîn xak, ku mirov têde niştecî bûye, û herwiha jêder û çavkaniya şaristaniyê ye

Ji dema ku împeratoriya mîdya di sala 550 B.Z hat rûxandin ew hîna bi serxwe ve nehatîye, û ne bûye yek…

Ezîz Xemcivîn

Rojavayê Kurdistanê dikele
û dilên me dikelîne..
Agir bi dexl û danê me ketiye
agir, me bi pêtiyên bêbextiyê disojîne…
Agir dêwekî devbixwîn e,
laşê min bi destê bêsozan disojîne…
Bîrîna me ne tenê Hocan û Sîpan e
û ne tenê zindaniyên Kobanî ne,
serjêvekirina kêşeyeka sêwî,
bê xwedan û kurdîniya Kurdên bê xwedî ne…
Serê me bi kêrgemara xwe…

Hişyarê Emerê Le,ilê

Bi te bûme helbestvan
Bi hest û vîn û raman
Kevoka ber dilê min
Karxezala kurdistan
Tu pîrozî tu cejnî
Bi te şahî dibin can
Hemî cejnên buharê
Bi te dibin gulistan
Vîna min û te cejne
Avdar dibakê nîsan
Gul û sînem geşdibin
Dibê sema û dîlan
Digel Reqsa botanî
Bi şêxanî bablekan
Bihna gula difûrê
Şaxdidin gul û rîhan
Hest û dilê me…