Cegerxwîn dimîne jîndar

Narîn Omer
narinomer76@gmail.com

Dema mirov ji dinê bar dike êş û janê di dilê mirov û heval û derdoran de diçîne û keseran ji can difirîne, û  roj bi roj, sal bi sal  navê xwe û wêneyên xwe di hiş û giyanan de di kola. Lê dema ew miroveke navdar be û qedir buha be  mîna seydayê (Cegerxwîn) ew heta di hest û coşeyan de jî dijî û tu caran nayite jibîrkirin.
Cegerxwîn jîndar dimîne di raman û dilê kurdan de ji ber kû ew ne tenê helbestvan bû an jî lîkolîner û nivîskar bû, belê çimkî ew miroveke welatparêz bû, û xebatereke dilsoz bû.
Cegerxwîn jiyana xwe ya kesayetî û malbatî kiribû di bin xizmeta gel û civaka xwe de. Ew bi salan dûrî hevjîn xwe û zarokên xwe dijî, û dîtina wî ji wan re dibû hizret. Beriya niha min daxwazeke keça wî (Suwad, Buniye) belav kiribû dema dibêje:
Xwezî ji nû ve bavê min jiya ba û ez vegerabama zarokeke piçûk da min xwe parastiba himbêza wî û ez di nav hizkirina wî de avjen bûma.
Ew vê gotinê dubare dike û rondikên çav û giyana wê bê çare dikin.
Ew şevên dirêj di zindana de jiya ye da gelê wî serbest bijî, ew dijî paşveçûn û sitemkariyê sekinî û hawar  li gelî xwe dikir kû ew mejî û hestan ji guman û ramanên reş û genî bişûn.
Wî wekhevî dixwest di hemî hêlên niştimanî û civakî de, lewra bi dehê caran şerê wê dihate kirin.
Cegerxwîn karmendeke lehing bû di hola doza jinê de, wî pêşketena mirovan û rizgariya welat û civakan bi azadî û rizgariya jinê ve girê dida, wî ji malbat û zarokên xwe dest pêkir.
Silav û rêz ji giyanê nemir Cegerxwîn re û ji giyanê hemî karmend û dilsozên me re.

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Bizava Aştîya Navxweyî (BAN) sazîyeka sivîl e ku ji rewşenbîr, mafnas û akademîsyenên li Kurdistanê û dîyasporayê ne, pêk hatîye; bûyerên xeternak ku li taxên kurdnişîn ên Şêx Meqsûd û Eşrefîyeyê di van rojên dawî da pêk hatin, ji nêz ve dişopîne û bı tundi şermezar dike.
Di van bûyeran da, ev taxên kurdnişîn bi tank…

Mihemed Hemo

Kê ji dil de hezkiribe, êdî bawer nake ku xeraptrîn; jiyana cengêye.

Raste! Şer dikare laşan bêxîne, lê hezkirin jî dikare, rûmetê bêxîne.

Hezkirin di welatê me de wek Çokelatê erzan e: bi kaxetên ciwan tên pêçan, lê zû bi meran de vedidin; li şûna ku merov dilxweş bik, merov dicersîne.

Ger merov bi qurbaniyên evînê hest bibe, hêstirên xwe ji qurbanên qeza û cengan re namînin.

Demekê min kompaniyek li Hewlêrê bi rê ve dibir. Karmendekî me li deriyê min da û got:

Mamoste, keçek Sûrî bi tenê ye, doza kar dike.

Min got:

Başe, ger wisa ye, guneh e, bila kar bike!

Turbîlekê bide dest wê xortê di metbexê de û metbexê bide destê keçikê!

Min jî wisa, bi dilnermî, kompaniyê bi rê ve dibir; ne bi duristî.

Roja din ez çûm kar. Gava ez ketim deriyê bîroya xwe, min dît her tişt pak û li hevhatiye. Ez pêhest bûm ku destekî nû ketîye nivîsgeha min. Min ji karmendekê re got:

Çi bi nivîsgeha min hatî?

Wê bi berkenkî şermokî got:

Ew keça Sûrî ya ku nû ketîye kar, pak kirî.

Hîn em daxfîn. Wê karmenda nû qehwe ji me re anî.

Fewaz EBDÊ

Em hîn jî li ser rêçikên xwaromaro dimeşin,

Em û rekeh li hev banîne

Çi rengê wê be

Bi çi şêweyî be;

çi ji hesinê neteweyî

û çi ji zêrê olî be.

Lê em ;

Em…

Mensûr Cîhanî – Derbarê paqijkirina etnîkî ya li dijî gelê Kurd li bajarê Helebê ji aliyê hêzên hikûmeta Sûriyê ve, Mesûd Barzanî got: Paqijkirina etnîkî û nijadî ya li dijî gelê Kurd sûcekî li dijî mirovahiyê ye û dê encamên wê yên karesatbar hebin.

Hêzên hikûmeta nû ya Sûriyeyê, ku ji bermahiyên…