ARŞEVÊ OSKAN TU NERAST DIBÊJE…!!!

         Kekê (Arşev), berî pênc salekî , di hevpeyvînek telfizyonîde ku telefizyona roj TV ê di gel te di kir , gava pirs hat ser govara (ZEVÎ) ,te xwe kir damezrêner û xwedî û revebirê wê , ez dikeniyam û min dengê xwe nekir , ya dinî rojê , pismamê te (ÎSA OSKAN) , telefonî min kir û got : te hevpeyvîna (Arşev) dît , evî bi carekê keda min û te windakir , ma bira wisabû ? divê ku em lê vegerînin û rastîyê bibêjin .. min jî jêre got : de xem nake loo , rewşa aro ya tendiristî ne gelekî , wî jî di gemîya govenda hevpeyvînêde, çend fîşekên xwe di şevêde berdan ma wê çibibe ….

        Vêca ezê niha tevna çîroka zayîna govarê , ji te û xwendevana re li darxim , bê ka rastî li kumaye , ji ber ku em hînjî saxin û me dest ji nivîsandinê jî bernedaye , di destpêka sala 2001 ê de , pismamê te îsa osikan , bingeheke compûter , li bajarê me Dirbêsiyê vekiribû , ji xwe li ser rêya min bû , û min tim rêya xwe pê dixist , rojekê min jêre got : ez dibînim tu di karê xwe de , gelekî şarezayî , tu çima nayê em karekî bi hevre bikin ? bi du çavên tije pirs li min mêzand , ango ev çi kare , ez dirêj nakim, piştî ku min jêre got , ez dixwazim em govareke wêjeyî biweşinin, bi dilşadî herdu çengên xwe ji hev vekirin û got : bi xwedê ezê  
Bi tere bikim , lê piştî sê çar rojên din , ezê deryê bingeha xwe li vêderê bigrim , û alavên xwe bibim gund, wer emê li gund karê xwe bi rêve bibin , ji her alîde wê çêtir be , hefteyek tê neçû , ez çûm mala îsa , vêca em bi mdirêjayî li ser weşana govarê peyivîn , ku emê çwa dest pêbikin , bi kurtî , min karê komkirina berhemên nivîskara û bijartina wan , ku ezê pê rabim, da ser mile xwe , ji ber ku berî hingê , min di govara SITÊR, û ya BUHAR û rojnameya DENG de kar kiribû , û têkekelîyên min ne tenê bi nivîskarên başûrê bi çûkre hebûn , belê bi yên başûrê mezinre jî , û wê îsa jî bi karê nivîsandin û derhênan û diristkirina qabê rabûya , û me wiha dest pêkir jî , ya dinî rojê li ser firavînê min ji îsa re got : ku em çima arşev jî agedar nakin, eger ku xwest, bila ewjî bi mere kar bike, camêr got : ez ne dijberim , û gava ku em hatin û me mijar bi tere vekir , bi nîşana ku tu li ser bîra we ya pembo bû, li destpêkê te erêbêna xwe neda xwiyanî , lê ya dinî rojê tu hat tevlî civîna me bû , vêca em li ser navê govarê sekinîn ku em çi navî lê bikin , min sê nav pêşinyar kirin ZEVÎ , KEPEZ , NERGIZ, tenê te got ez dibêjim , wê berê govarek bi navê nergiz weşîyabe, dawî me zevî bijart , û me dest pêkir , lê heta ku hijmara yekem Ronahî dît em gihan meha avdarê , vêca me govara xwe higirt, û hersê bi hevdûre , daketin nav nivîskaran , ku em her yekî ji wan himarekê diyarî bidnê , hevalên me gelekî dilşabûn û piştgirşya me kirin . vêca me dest bi hijmara duwemîn kir ,û em pêde çûn, li dawî min û te li ser du sê berhema li hevdû nekir , min didît ku bi kêrî weşanê nayên , vêca te pîjekî din di bere rakir , ku ewjî te divîya em çend nûçeyan li ser du sê nivîskarên me biweşînin, ku yek jê nexweşbû û ya din bi şandekî yekîtiya nivîskarîn erb re çpbû derveyî welêt , û ev nûçeyana dûrî rêbaza govarê bûn , lê te israr kir , hingê bê xirecir min ji were got , ezê dest ji govarê bikşînim , û ezê bimînim wek piştevanekî we , û ez mamjî heta hijmara dawî …