Xalis MswerRezoyê Osê ew siwarê rewşenbîrya kurd, ku jiyan û dem û katên wî herdem di xizmeta kurdayetiyê de dihate derbaskirin, û mîna pêleke ji pêlên rewşenbîriyeke bilind û bêhemta gemya rewşenbîrya kurd, ber bi bejaya ronak û dahênaeke ji tore û kelepûr û wêjeya miletê kurd de di ajot.
Min Rezo ji demeke ne dûr ve naskiribû, lê çiqasî bi naskirin û hevaltiya wî şadîman û kêfxweş bextewer bûm, ku weha mirovekî miletperwer, payebilind, zana û rewşenbîr, hezker û welatparêz, ji dost û hevalên xwe hezdikir û bi dan û stendina xwe ya xweş, tucaran kesek ji xwe nedixeyêdan, û dilê kesî ji xwe nedihişt.
Dibêjim Rezo yek ji pêxemberê zimanê kurdî li nav kurdên Sûryê bû, û şaxek bi kulîlk û rengîn ji şaxên bihara zimanê kurdî dora xwe xweş û rengîn dikir, û hevqasî karîbû di dema xwe de, bi riya govar û gotar û nivîsandinên xwe yên hêja û resen, asta zimanê kurdî bilind bike. Dawî bi dilekî xemgîn û çavên bi hêsir dibêjim: Rezo xisareke mezin bû ji heval û milet û hogirê xwe re, lê bi hêvîme ku wê sed Rezo li dûv şopa welatparêzî û rewişt û rewşenbîrya wî derkevin. Ey fêrisê zimzn û kelepûr û wêjeya kurdî, hevalê min Rezoyê Osê ji te re bihuşta baqî ji xwedayê xwe yê mihreban dixwazim, û ji ber vî dilê şkestî ve sed rehmet li gora tebî.
