Birêz Bafil Talabanî,
Ez vê nameyê ji we re wekî hunermendekî Kurd dinivîsim ku jiyana xwe terxanî muzîk, ziman û çanda Kurdî kiriye û ji ber vê yekê bi salan di sirgûnê de jiyaye.
Di sala 2017an de, ez di pêşbirka „Kurd Idol“ a ku li Silêmaniyê hat lidarxistin de, wekî endamê juriyê cih girtim.
Di dema mayîna min a nêzî salekê li Silêmaniyê de, ez sê caran bûm mêvanê diya we, Hêro Îbrahîm Ehmed, ku piştgirî da lidarxistina wê pêşbirkê jî.
Du caran bi vexwendina wê ya taybetî li mala wê hatim pêşwazîkirin. Li ser xwarinên Kurdî yên ku bi taybetî ji bo min hatibûn amadekirin, me sohbetên dirêj kirin. Me li ser salên sirgûniya min, muzîka Kurdî, çanda xwe û reh û kokên malbatên xwe yên ku digihîjin Wanê axivî. Di yek ji van serdanan de, min cara yekem birayê we, Qubad Talabanî, nas kir.
Bavê we, Mam Celal, wê demê gelek nexweş bû û di bin dermankirinê de bû. Ji ber vê yekê, derfeta min çênebû ku ez wî bibînim.
Hêro Xan, li Kurdistanê yek ji mezintirîn piştgirên hunerê bû ku min heta niha nas kiriye. Wê mala xwe veguherandibû cihekî mîna mûzexane û di dirêjahiya jiyana xwe de, piştgirî da gelek wênesaz û muzîkjenan. Ez ê evîna wê ya ji bo çand û hunera me û nêzîkatî û germiya wê ya li hember min tu carî ji bîr nekim.
Birêz Talabanî,
Sedema ku ez îro vê nameyê ji we re dinivîsim, xemgîniya min a kûr e li hember pêşveçûnên siyasî yên dawî li Kurdistanê.
Helwesta Yekîtiya Niştimanî ya Kurdistanê li hember Parlamentoya Kurdistanê, biryara wê ya vekişînê ji hikûmetê û daxuyaniyên li ser îhtîmala avakirina rêveberiyeke cuda ya bi navenda Silêmaniyê, di derbarê pêşeroja siyasî ya Kurdistanê de pirsên gelekî cidî û giran derdixin holê.
Dibe ku di navbera partiyên siyasî de nakokî hebin. Lê tu nakokiyeke siyasî nikare bibe sedema rewa ji bo xistina saziyên hevpar û destkeftiyên gelê Kurdistanê di bin metirsiyê de.
Parçekirina Kurdistanê û gelê wê nikare bibe armanceke siyasî ya rewa.
Li gorî min, hewldana perçekirina paşeroja hevpar a gelê me, ji bo hesabên siyasî, sûcekî dîrokî û exlaqî ye.
Kurdistan ne milkê tu partî, malbat an rêberekî siyasî ye. Destkeftiyên wê yên heyî, li ser keda, êş û fedakariyên bi sedan hezar Kurdan hatine avakirin.
Bavê we Mam Celal û diya we Hêro Xan jî beşeke girîng a jiyana xwe terxanî têkoşîna ji bo mafên siyasî û çandî yên gelê Kurd kiribûn.
Îro, dema ku ez li ser têkiliya we bi mîrata wan a siyasî û çandî difikirim, nikarim vê pirsê ji xwe nekim:
Çawa dikare rêyek ku dibe sedema lawazbûna saziyên hevpar ên Kurdistanê, xistina destkeftiyên federal ên ku gelê Kurd bi berdêlên pir giran bi dest xistine di bin metirsiyê de, û lawazkirina helwesta siyasî ya gelê me li hember siyasetên Iraq, Îran û Tirkiyeyê yên li ser Kurdistanê, bi têkoşîna bi milyonan jin û mêrên Kurd ên di nav nifşan de, ku diya û bavê we jî di nav wan de ne, were lihevkirin?
Birêz Talabanî,
Wekî hunermendekî, xemgîniya min ne tenê krîza siyasî ya îro ye. Tişta ku herî zêde min xemgîn dike, mîrata siyasî û exlaqî ye ku em ê ji nifşên pêşerojê re bihêlin.
Heke îro ji bo berjewendiyên siyasî ramaneke dabeşbûnê wekî tiştekî asayî were qebûlkirin, sibê ew dikare di çanda siyasî ya civaka me de bibe birîneke mayînde.
Tişta ku gelê Kurdistanê pêdivî pê heye, ne sînorên nû, ne dabeşbûnên nû û ne jî rêveberiyên dijberî hev in; lê saziyên hevpar ên demokratîk, karîger û li ser îradeya gel ava bûne.
Ev berpirsiyarî ne tenê dikeve ser milê we, lê her wiha dikeve ser milê hemû rêveberên YNK û PDKê, û her kesê ku di derbarê paşeroja Kurdistanê de xwedî gotin e.
Ez van rêzan wekî hunermendekî dinivîsim ku xwe ji bo ziman, huner, çand û paşeroja gelê xwe berpirsiyar dibîne.
Divê paşeroja Kurdistanê nebe berdêla tu nakokiyeke siyasî.
Hewldana dabeşkirina Kurdistanê, xirabî û xiyaneta herî mezin û bêefû ye ku Kurdek dikare bike.
Ez hêvî dikim ku hûn û rêveberên partiya xwe vê sînorê krîtîk derbas nekin, bi aqil û berpirsiyarî tevbigêrin, vegerin Parlamentoya Kurdistanê û ji bo refah û berjewendiyên gelê me siyasetê bikin.
Bi rêz,
Nizamettin Ariç
Hunermend, bestekar, muzîkjen û wênekar

Şîrove (0)