Xizan Șîlan
ez
lehengê destaneke hemdem
yê bargiran im
di dilê gelê xwe de
karwanê rêya azadiya
welatê xwe me
li firtûneyên jankêş
rêwitiyê dikim
û bi gavên lez û bez
ber bi rêya aramiyê ve
dimeşim
dostên sadiq hevrêyên min in
kirasê taristanên mijgirtî
bi tîrêjên hêviyê
vediçirînim
ji pêsîrên strana Derwêşê Evdî
meya sebirê dinoşim
û di sergêjiya bîranînan de
mest dibim
ramanên heqîqetê
qiblegeha dilê min yên hejar in
kilîda dergehê perestgeha xwe
ji hemû ol û baweriyan re
vedikim
xweşbînî cewhera derûniya min e
li dor ferişteyên gunehkar
semahê digerînim
duayên nimêja min
bi zimanên rengîn in
li heyveroniyê
konê serkeftinê vedigirim
û teşiya şadiyê dirêsim
bafiroka bextewariyê
ber bi keskesora aso ve
difirînim
bi çira tenêtiya bêhnteng
hinavên reşbûyî dibiriqînim
her şev
awaza têlên tembûra melûl
perdeya guhên min
dixemilînin
gulsosinên zozanan
di bişirînên yara bedew de
dipişkivin
li ber dengê def û zirneyê
agirê dîlana evînê geş dibe
û meydan dilerize
wêneyên çaxên genî
li kefenên darbestên wan
dipêçim
û rengê biharê li dilê xwe
nîgar dikim
li şabûna sibeheke dilpak
ji nav qirêja lepên minafiqan
difilitim
û xwe dispêrim hembêza
tovên qenciyê
xirabiya qeşa girtî
li ber peşkên barana xweşikiyê
dihelînim
li şevistanên nîvmirî
keziyên ronahiyê dihûnim
xumxuma çemên zelal
di nalîna hestên xewnên min de
diherikin
dimeşim
dostên sadiq hevrêyên min in
kirasê taristanên mijgirtî
bi tîrêjên hêviyê
vediçirînim
ji pêsîrên strana Derwêşê Evdî
meya sebirê dinoşim
û di sergêjiya bîranînan de
mest dibim
ramanên heqîqetê
qiblegeha dilê min yên hejar in
kilîda dergehê perestgeha xwe
ji hemû ol û baweriyan re
vedikim
xweşbînî cewhera derûniya min e
li dor ferişteyên gunehkar
semahê digerînim
duayên nimêja min
bi zimanên rengîn in
li heyveroniyê
konê serkeftinê vedigirim
û teşiya şadiyê dirêsim
bafiroka bextewariyê
ber bi keskesora aso ve
difirînim
bi çira tenêtiya bêhnteng
hinavên reşbûyî dibiriqînim
her şev
awaza têlên tembûra melûl
perdeya guhên min
dixemilînin
gulsosinên zozanan
di bişirînên yara bedew de
dipişkivin
li ber dengê def û zirneyê
agirê dîlana evînê geş dibe
û meydan dilerize
wêneyên çaxên genî
li kefenên darbestên wan
dipêçim
û rengê biharê li dilê xwe
nîgar dikim
li şabûna sibeheke dilpak
ji nav qirêja lepên minafiqan
difilitim
û xwe dispêrim hembêza
tovên qenciyê
xirabiya qeşa girtî
li ber peşkên barana xweşikiyê
dihelînim
li şevistanên nîvmirî
keziyên ronahiyê dihûnim
xumxuma çemên zelal
di nalîna hestên xewnên min de
diherikin
2018-11-22
Stockholm
