Kuştina Qasim Silêmanî destpêka piroseyekî mezine

Mehmûd Biro

Dibehweriya minde Kuştina Qasim Silêmanî û Abo Mihdî Almuhendis destpêka qûnaxeke tazeye.
Ligor şopandina min ji siyaseta Emrîkî re ez dibînim ku Emrîka kesayetiyan û hêzan avadikê û erkan didê ber wan ta ku sed ji sed bikevê xizmet û bercewenda wêde.
Emrîka  diserdema Obama de, di sala 2015 an de, peymana otomî ligel Îranê amze kir da ku Îran nema pîtandina Yoranyom bike beramberî ku Îran bikêfa xwe dinav welatên herêmê de wek Lubnan, Yemen, Îraq û sûryê de liv û tevgera xwe bikê.

Livir û ligor peymanê bercewend hevbeşe.
Jialiyen din ve jî dostaniya nehênî dinav Îsraîl û Îranê de berdewambû. Me ev bideng û reng dît û me baş lê guhdar kir dema Hesen Nesrullah diaxift ku ewjî zirtikê melayê Tehranê ye. Ev bixwejî mercekî Emrîkiya bû da ku Îsraîl biparêzê.

Piştî ku Emrîka dît ku yekî wek Qasim Silêmanî gihişte esteke  bilind ji qedr û rêzê û wek serkirdekî mezin dinav gelê Îranî de, û dinav tevahiya şîiyan de, herweha dît ku êdî nema guhdarîyê li gotina wê dikê. Dest bi pilana tunekirina wî kir. Eynî ev tişt bi Usama bin Ladin re jî kir disala 1969 û şûnde, dema ku ew avakir û alîkarî û meşq û rahênan jêre dikirin da kû wî dijî sovyêta berê bikarbînê. Didawî de ew di sala 2011 an de kuşt piştî ku karê xwe biwî xilas kir. Herweha wisa bi Seddam Huseyn re jî kir, pişta wî didestpêkê de girt dijî Kurdan û didawî de jî ew di sala 2003 an de di operasyonekê de girt û da dadgiha îraqî û sizayê sedaredanê pê derket û hate sêdardankirin û dûvre pişta kurdan girt.

Wata siyaseta Emrîkiyan ewe ku tim balansê diherêma rojhilata navîn de bihêlin wek ku ew dixwazin. Carekê wê pişta dostê xwe bigrê û carekê wê dostê xwe bihêlê bitenê, piştî ku karê wê pê qediya. Wata Emrîka nahêlê ku tu hêz yan dewlet yên pir biqiwet durist bibin. Me dît ku pişta şîaa girt û Kerkûk da wan, û nihajî wê pişta şîaa berdê û Kurdan biqewet bikê.

Vê carê ez behwerim ku proseyê guhertina rojhilata navîn kete pêngava yekem de û dest pê kir. Dibehweriya minde qizinca kurdan bigiştî dinav de geleke, biteybetî li Rojhilat, û Rojava û li Başûr. Jiber kû roj biroj wê hêza Îranê lawaz bibê di herêma rojhilata navîn de, biteybetî li Iraq, Sûryê, Lubnan û welatên kendavê de. Heşda şebî jî wê hin bihn lawaz bibê û wê ji kerkûk û şingalê xwe vekêşê dibin fişara Emrîka de.

Herweha her hevaldoşkên rêcîma Îranê jî wê fişarek mezin liser wan were danîn da ku pişta Îranê berdî û bikevin nav kombenda dostên Emrîka de.

Wê Emrîkî roj bi roj alîkariya opozisyona Îranî zêdetir bikin, herweha alîkariya opozîsyona Sûrî û biteybetî alîkariya kurdan bikê li Rojavayî Kurdistan de.

Wata ev dibê elternativê Emrîka yê taze di 2020 an de û wê berdwam bibê ta sedemeke dirêj.

Divê gêma siyasî de ez behwerim ku kurd li rojavayî Kurdistan de, wê bibin xwedî deskeftiyek mezin, herweha li Rojhilat jî. Li Başûr jî derfeta avakirineke dewletek kurdî berferehtir û hesanîtir dibê. Jiber ku dibehweriya minde êdî Emrîka jibilî kurdan û hêza wan ya leşkerî kesî bisûdtir û wefadartir nabînê. Jiber ku kurd azane û jiher gelê din di rojhilata navîn de modêrntirin diwarê olî de, û dikarin rê liber terorê û radikalîzma olî bigrin.

Fredrikstad 05.01.2020

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Li gorî PDKT’ê, avakirina ku bi navê “Bakur-Rojhilata Sûriyê” tê binavkirin, projeyeke ewlehiyê ya derbasdar û taktîkî ye ku bi pêşengiya Dewletên Yekbûyî yên Amerîkayê hatiye şekilandin. Ev proje di tu qonaxê de mafên neteweyî yên gelê Kurd bi awayekî stratejîk û siyasal garantî nekiriye. Ji ber vê yekê, ku îro pêvajoyekî şikestinê…

Bizava Aştîya Navxweyî (BAN) sazîyeka sivîl e ku ji rewşenbîr, mafnas û akademîsyenên li Kurdistanê û dîyasporayê ne, pêk hatîye; bûyerên xeternak ku li taxên kurdnişîn ên Şêx Meqsûd û Eşrefîyeyê di van rojên dawî da pêk hatin, ji nêz ve dişopîne û bı tundi şermezar dike.
Di van bûyeran da, ev taxên kurdnişîn bi tank…

Mihemed Hemo

Kê ji dil de hezkiribe, êdî bawer nake ku xeraptrîn; jiyana cengêye.

Raste! Şer dikare laşan bêxîne, lê hezkirin jî dikare, rûmetê bêxîne.

Hezkirin di welatê me de wek Çokelatê erzan e: bi kaxetên ciwan tên pêçan, lê zû bi meran de vedidin; li şûna ku merov dilxweş bik, merov dicersîne.

Ger merov bi qurbaniyên evînê hest bibe, hêstirên xwe ji qurbanên qeza û cengan re namînin.

Demekê min kompaniyek li Hewlêrê bi rê ve dibir. Karmendekî me li deriyê min da û got:

Mamoste, keçek Sûrî bi tenê ye, doza kar dike.

Min got:

Başe, ger wisa ye, guneh e, bila kar bike!

Turbîlekê bide dest wê xortê di metbexê de û metbexê bide destê keçikê!

Min jî wisa, bi dilnermî, kompaniyê bi rê ve dibir; ne bi duristî.

Roja din ez çûm kar. Gava ez ketim deriyê bîroya xwe, min dît her tişt pak û li hevhatiye. Ez pêhest bûm ku destekî nû ketîye nivîsgeha min. Min ji karmendekê re got:

Çi bi nivîsgeha min hatî?

Wê bi berkenkî şermokî got:

Ew keça Sûrî ya ku nû ketîye kar, pak kirî.

Hîn em daxfîn. Wê karmenda nû qehwe ji me re anî.

Fewaz EBDÊ

Em hîn jî li ser rêçikên xwaromaro dimeşin,

Em û rekeh li hev banîne

Çi rengê wê be

Bi çi şêweyî be;

çi ji hesinê neteweyî

û çi ji zêrê olî be.

Lê em ;

Em…