Seyrana evîndara

Narîn Umer

Min seyranek
Di dilê evîndara de
Raxist
ji şîrava
pispisa wan
ez mest hiş ketim
min qeftek ji
evîniya rengîn
di nav awîza
neynika wan de
renge reng kir û

min çand
li seqema dînbûnîyê
siwar bûm
gava geheştim
newala helbestvana
ji her helbestekî
hoşê min
peyvek dizî
giyanek har
di candikê wan de za
ketin xeleka zikrê de
helbestek nû
ronî kirin
min sipartî
germbûna
lepên te kir
ez li peyî firandina
çûkan çûm û
min pitrtikên
 weşandî dane hev
di nav kaniya
 rondikên xwe de
min şiştin
kirasek ji rebeniya
omîdên xwe
min li bejna wan kir
ji keyfa re
bûn du çeng
min ew diyarî te kirin
tu hêdî hêdî
dûr çoyê
min peryek ji çengê
pispisiyê ji tere şand
eve xweşiya
firandina yekem
tu dûr di çûyî
min gazindek bi kin
rêkir
mesta firandinê
ew xapand
wê vegre
lê tu ne vegerayî
melevanî li te
xweş hat
di asoyên bê çar de
ta te xwe dît
homanê zemîn
bi tenahî û
ji bîr kir
nehîna peyabûna te
di nav
zengîniya hestên
 min de