Birasozê Sirûcî
Bi pênûsa xwînê,
bi peyvek lal ji derya jînê,
te hûnand awaza nervînê:
“Ez yê te me tu ya min î ,
Ta mirinê…”
Ji lêlava lêvên gezok,
li ser pêla liva dilê te,
ez mam û mam…
ji pelên şewitî ji efsana min û periyê,
helbest ma bê navnîşan…
Peyal ma vala ji meyê…
Û Kevoka spî di sînga te de, venişt…
lê hembêza te
,her ma hêlîna xweşiya jînê …
Bi awirên dizok,
te ez sotim per perî…!
Ez im perwanê mûma şevbêrka te…
Bi hilma bayê wan solavan,
te ez sewda hîştim…
Ez im balindeyê xewna te…!
Birasozê Sirûcî
Şîrove (0)