Konê Reş
Adarê!
Dêmê Qamişlo
Di pencereyan re xuya dike
Di nav lihevketina pêlan de
bi ser me de dibare
Di çîrokên bahoz û xemgîniya demê de
şil dibe,
Bêrîkirin jê di fûre..
Û wiha jî Bajarê Qamişlo
ketiye dilê me de û jê dernakev e!
Hêlîna xwe di peravê bîranînên me de
çêkiriye û têde razaya ye..!
Ew bajar e; Yê ku me hezê kiriye;
Sînga wî, ji kul û xem, kêf û şahiya me re
vekiriye û firehe..
Bajarê ku em di tax û cadeyên wî de
mezin û belav bûne..
Bav û kalên me di destpêka çerxê bîstan de;
Bi hêla destên xwe bingehê wî
danîne,
Govend û dîlan li hawîrdora wî
gerandine..
Erê adarê! Îro dêmê Qamişlo
di sikak û kolanan de digirî..!
