Silêman Azer
Ji bo:Ehmed kaya û….her em digrîn?
Em digrîn û şevên me
di pêsîra bagokê de
vêdikevin bi hejariyê.
Çiyayên têrnebûyî
ji bîna sîngên me,
Em digirîn
û êzinga rojê ye hêsirên me.
li çavên me mukur tên
rengên dîmenetiyê.
Li jor jî digrî xweda
bi ser bînayiyên xwe de.
Tu li evîndariya xwe siwarî
û diçimînî serê tenêtiyê.
Digrîn û tîrojê
li derdora xwe diçînin
riyin behetî ji wêrekiyê.
Li wê derê kişandibû
qelûna temenê te
bavê riswa kiribûn
kevne salên xwedîtiyê.
Li wir tu hînî girî kirî,
û li bedena te kişandin
heskirina rêwîtiyê.
Li vir jî bigiriye yara min û,
kolanan ji riwê min dimale
bi wê xweziyê.
Li ser tîbûna sbêdin
weşiyayî bi azariyê
Li bêrîkirinên xwe diterpile
min ber bi rindiya giriyê teve dibe
hilçenîna bêdengiyê.
Em digrîn û me bêriya deng û
Giriyê xwe kiriye
heta dawiyê.
