Yasîn Hisên – Amûdê
-1-
Mîna barana çille
Hêstir di barandin
Di xwîna xwe de volqan di temirandin
Weke nanekî tenûrê
Dilê xwe li ber ruhniya wê dipêja
Bi şehrezayî dever di kuştin
Heta dikete xew
Pêre sêwana wê diçilmisî
Û evîndar dikete xewê …
Da di wê tîne de
Jinek por kesk
Û berfeke sipî mîna dilê tariyê ji xewnan biçîne…
Jinek por kesk
Û berfeke sipî mîna dilê tariyê ji xewnan biçîne…
-2-
Ruhniyeke mijgonî dida odake bê deng…
Li wir…mîna zindaniyekî
Him bi him
Serî dernexûn dikir
Ku tilîka wî a qereqûçkê bûbû gardeyanek..
Û Careke din sitema xwe didomand…
Li wir…mîna zindaniyekî
Him bi him
Serî dernexûn dikir
Ku tilîka wî a qereqûçkê bûbû gardeyanek..
Û Careke din sitema xwe didomand…
-3-
Dilê wî mîna ronahiya yezdana venedimirî…
Bi têlên tembûra xwe re…dibû yek
Koka xwe bi dilopên hêstirê wê re saz dikir
Û mîna çûçikekî digiriya
Banga wî ji xwedê re bû…soprano
Çiko merov ji zimanê wî tênegihiştin…
Bi têlên tembûra xwe re…dibû yek
Koka xwe bi dilopên hêstirê wê re saz dikir
Û mîna çûçikekî digiriya
Banga wî ji xwedê re bû…soprano
Çiko merov ji zimanê wî tênegihiştin…
-4-
Ew keça li goşa odê bi heftoka dilîze…
Bi kevirê pênca re
Hilpekiya…
Li sîka xwe nerî…
û giriya…
mîna mûmekê…
ew yara min…dema zarok bû
û aniha mezin bû…mina wê sîkê
ez jî pêre dih..eli…ya…m……
Ew keça li goşa odê bi heftoka dilîze…
Bi kevirê pênca re
Hilpekiya…
Li sîka xwe nerî…
û giriya…
mîna mûmekê…
ew yara min…dema zarok bû
û aniha mezin bû…mina wê sîkê
ez jî pêre dih..eli…ya…m……
