
Li vê sibehê her tiştek ne wek xwe bû, bêzriyê her tiştek dorpêç
kiribû, zinarên çiyayê kurmênc bedena xwe bi rondikan dişoştin, çemê Efrînê bê
sîmfoniya xwe ya dêrîn diherikî û darên zêtûnê pêşwaziya xunavê nekiribûn….
kiribû, zinarên çiyayê kurmênc bedena xwe bi rondikan dişoştin, çemê Efrînê bê
sîmfoniya xwe ya dêrîn diherikî û darên zêtûnê pêşwaziya xunavê nekiribûn….
Belê her tiştek ne wek xwe bû,
li gelî û newalan bilbil bêdeng bûn, qebqeba kewan tunebû, kaniya Basûtê û ya Batmanê
melûl diherikîn, ezmanê çiyayê Kurmênc di nav pêlên rewrewkan de ragerîbû û
sibeha bajarê aştiyê bi fedokî û şermokî xwe diyar dikir û tîrêjên rojê mîna
bejneke liberxweketî bere zemîn vedizelîn.
li gelî û newalan bilbil bêdeng bûn, qebqeba kewan tunebû, kaniya Basûtê û ya Batmanê
melûl diherikîn, ezmanê çiyayê Kurmênc di nav pêlên rewrewkan de ragerîbû û
sibeha bajarê aştiyê bi fedokî û şermokî xwe diyar dikir û tîrêjên rojê mîna
bejneke liberxweketî bere zemîn vedizelîn.
Belê… Îro bêzariyeke mezin di ser gelê Kurd, nemaze Kurdên çiyayê Kurmênc de barî, keç û xortan ken û nameyên evîndariyê rawestandin, tenê wêneyên dengbêjê mezin Bavê Selah bi sîngê xwe xistin.
Bi xem mebe Efrîna rengîn, Bavê Selah wê di giyanê her jin, mêr, xort, pîrejin, kalemêr û zarokekî de rojane were vejandin. Rojane dengê çiyayî, nazik û zîz wê di guhên dîroka dengbêjiya Kurdî de biherike.
Îro giyanê Mem û Zînê jî veciniqîn…. Îro çiqas delal hebûn bi koçkirina xwediyê strana Delêl re bangkirin loooooo Delal.
