Salih Kobanî
Ez nizanim, ka…
ji peyamên bê peyman re,
ji katjmêrên bê wijdan re,
yanjî
ji binê salê re, lê ji serê salê re bilorînim?
Ez nikarim di vê zivistana bê pergal de,
Te
Bi laşê xwey tije guneh,
bi tîna salên bê reng.. te bipêçim.
Yanjî, xwe bi te,
xwe bi xewnên te,
sar nabin.
Xwe bi wan bipêçim.
tujî pîr nabî, ezjî bîr nabim…
bîr nabim.
her tişt tê bîra te, lê ne yamin?.
Tê bîra min em direviyan..
Em biçûk bûn direviyan
Em ciwan bûn direviyan
Em mezin bûn direviyan
Bi her alî de direviyan…
Ferat .. bi bakur de em direviyan.
dûr dikevim, te ji bîr bikim,
Nêzik têm, ko te bi awirên xwe yêsîr bikim
Serê te bişom,
Pişta te mistdim,
Qilêra sal an
ko însan an bi ser gerdena tey bê tewande
bi bar an dibarandin
nifret û gemara nava xwe
dibarandin
çîrokên evîna şikestî
bi ser te de diweşandin
hêviyên ronedî diweşadin.
Nava te çend kûr e, bibhûre,
em bi herçar aliyan de direviyan,
Çima berê te her li başûre?

Şîrove (0)