Brahîm BehlewîKa were Mamê hêja, destê te dîsa bigirim û em li ser aloziya jiyana malbatê biaxivin.
Li gundê te çi dibû, çi diqewmî, malbata te çi kirin ji neteweya Kurdî re. Di sînga te de tijî dibûn heycan û kelîmat, îska îska te di şopa netewî de.
Were Mam, raxîne çîroka gundê xwe. Weke mêra rakirina şopa netewa Kurdî, rewrewka havînê, bayê gezoka payîzê, di nav kolanê gunda de bûn partîxwaz û zana. Di paytexta rewşenbîriya wî gundî de bû, gundê ku zaroka di landikê de şîrê merovatiyê vexwarin, gundê ku bibû ciyak di singa neyara û xwîn li sînorê wê rijiya.
Belê Mamê şêrîn, were bi hebra pênûsa xwe ji nûv re bi darvek, we dîroka jibîrkirî, nasnama wan qutabiyên derketin, qutabiyên ku bi rê ve çûn.
Erê ka were li şûnwarê mele Şêxmûs de bixebite û li ber bayê havîna Seyda Cegerxwîn bidêre, tê bibîne ku taya sar û germ li dîrokê hatiye pêçan, di xapandina wê mîjoê de werîsê rastiyê bela bi bangewaziya pînûsa te diyar bibe.
Belê Mamê şêrîn, were bi hebra pênûsa xwe ji nûv re bi darvek, we dîroka jibîrkirî, nasnama wan qutabiyên derketin, qutabiyên ku bi rê ve çûn.
Erê ka were li şûnwarê mele Şêxmûs de bixebite û li ber bayê havîna Seyda Cegerxwîn bidêre, tê bibîne ku taya sar û germ li dîrokê hatiye pêçan, di xapandina wê mîjoê de werîsê rastiyê bela bi bangewaziya pînûsa te diyar bibe.
Mamê birêz, ku dûvçûn nebe dîrok winda ye, dema babelîska qederê zîz dibe wê dîroka mêrxasiyê kurt nemîne, weke pelê dara bê av diweşe û bela rebenî nebe pehra pênûsa me, gav bi gav roj bi roj ew rûbar diçike û zewa dibe. Pera wî bingeha wê dirizî, de rabe Mamê ezîz, wê berçavkê bişkîne û wî kupalî bavêje, ta em wê perê nû bikin ta dîrok vexwe ji kaniya ku biherike bi hebra pînûsa te, tovê berdewamê li cem te zor e ji bo zelalbûna rola malbatê di dîrokê de, va ez dibînim bi kêfxweşî helbestên te di weşanê enternêt de û min dît dîwana sibê wê bê, gelo emê bibînin dîwana Mam Hadî li gundê Girzîn.
