Rezoyê Osê, nivîskar, helbestvan û rexnevanê kurd.. Di bîranîna xwe ya heftemîn de.

Samî Mela Ehmedê Namî

Gelo Rezoyê Osê di
pirtûka xwe ya bi navê ”Berhemên Rezoyê Osê Koma 1 , rûpel 16”, de çi daxazê li
nivîskar û rexnevanên zimanê kurdî dike?.

Rezo dibêje:
… Eger em dixwazin
pêşketinekê diyar û berçav têxin wêje, çande û tora Kurdî de /bi kêmanî zaravê
Kurmancî /, divê em bi hev re hişk bin, lê ji hev re ne serhişk bin. Divê bi
hişkî gewre û dilekî mazin li rexne û rexnegirtinên hev binerin û wan bi
dilxweşî, bi dilşadî wergirin, Ji ber ku gava pêşî di riya pêşketina torevanî
de, bi vî rengî dest pê dike.
Lê eger em bi bihntengî û sergermî bi hev re bimeşin, wê firaza me ne paqij be, wê qezincên me beyhode bin û wê ziyanên me jî pir û mezin bin.
Em in, hêvî, em in mûjde, di vê taristana toreya Kurdî de. Belê. Li gor kar û zanîna xwe, em dikarin vê taristanê, bi mûm û findan, ji hev bela bikin. Lê divê ku em, vî agirî, di şerên beranî de, bi bedena xwe nexin.
Îro roj karin hêja, di vê riyê de, dibin. Lê mixabin ku xav û xil, ji ber ku bê semyan in, dimînin. Loma “Pezê bê şivan diterqe” û ” Hespê bê reşme nayê ber bêr”. Wilo jî, ”Ava cobaran nekevê makeciwê, winda dibe”. Belê, divê em xwe ji warê bêsemyanî û windakirinê derxin…
Rezoyê Osê
Di esmanê wêjeya kurdî de Rezoyê Osê bi pênûs û nivîsandinên xwe weke stêreke geş zindî maye û wê bimîne.
Samî Mela Ehmedê Namî
Stockholm. 2017.03.04

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Li gorî PDKT’ê, avakirina ku bi navê “Bakur-Rojhilata Sûriyê” tê binavkirin, projeyeke ewlehiyê ya derbasdar û taktîkî ye ku bi pêşengiya Dewletên Yekbûyî yên Amerîkayê hatiye şekilandin. Ev proje di tu qonaxê de mafên neteweyî yên gelê Kurd bi awayekî stratejîk û siyasal garantî nekiriye. Ji ber vê yekê, ku îro pêvajoyekî şikestinê…

Bizava Aştîya Navxweyî (BAN) sazîyeka sivîl e ku ji rewşenbîr, mafnas û akademîsyenên li Kurdistanê û dîyasporayê ne, pêk hatîye; bûyerên xeternak ku li taxên kurdnişîn ên Şêx Meqsûd û Eşrefîyeyê di van rojên dawî da pêk hatin, ji nêz ve dişopîne û bı tundi şermezar dike.
Di van bûyeran da, ev taxên kurdnişîn bi tank…

Mihemed Hemo

Kê ji dil de hezkiribe, êdî bawer nake ku xeraptrîn; jiyana cengêye.

Raste! Şer dikare laşan bêxîne, lê hezkirin jî dikare, rûmetê bêxîne.

Hezkirin di welatê me de wek Çokelatê erzan e: bi kaxetên ciwan tên pêçan, lê zû bi meran de vedidin; li şûna ku merov dilxweş bik, merov dicersîne.

Ger merov bi qurbaniyên evînê hest bibe, hêstirên xwe ji qurbanên qeza û cengan re namînin.

Demekê min kompaniyek li Hewlêrê bi rê ve dibir. Karmendekî me li deriyê min da û got:

Mamoste, keçek Sûrî bi tenê ye, doza kar dike.

Min got:

Başe, ger wisa ye, guneh e, bila kar bike!

Turbîlekê bide dest wê xortê di metbexê de û metbexê bide destê keçikê!

Min jî wisa, bi dilnermî, kompaniyê bi rê ve dibir; ne bi duristî.

Roja din ez çûm kar. Gava ez ketim deriyê bîroya xwe, min dît her tişt pak û li hevhatiye. Ez pêhest bûm ku destekî nû ketîye nivîsgeha min. Min ji karmendekê re got:

Çi bi nivîsgeha min hatî?

Wê bi berkenkî şermokî got:

Ew keça Sûrî ya ku nû ketîye kar, pak kirî.

Hîn em daxfîn. Wê karmenda nû qehwe ji me re anî.

Fewaz EBDÊ

Em hîn jî li ser rêçikên xwaromaro dimeşin,

Em û rekeh li hev banîne

Çi rengê wê be

Bi çi şêweyî be;

çi ji hesinê neteweyî

û çi ji zêrê olî be.

Lê em ;

Em…