Valahiyeke bê sînor

Mizgîn Hesko

Bi tenê
Di Derazînka hezkirinê de
Şaxekî erxewanî
Dilê bêdeng…!
Di navbera asîmên û zemînê de
Gelawêj
Ez…
Helawistî dimînim…!
Û dil…
Û dilê min î lal
Bişkoja bi roniyê mest…!
Çi raz e…?
Çi huner û fîlbaz e…?
Spêdeyan…
Dilkê dil ji nav sîtavan
Û ji cîgehên asê…
Ber bi xwe ve dibe…?!
Çi raz…
Çi ristesaz û rewannaz e…?
Hiş wêran dike û dergehê rewanbêjiyê
Bi kilîtên ji kulîlkên roniyê vedike…?
Û giyan…
Ber bi heyîna xewnan
Û xewnên heyînê ve
Dibe…?
**********
* Texst: çend pirîsik û dîmen ji Bişkojên
bi roniyê mest…!
* Wêne: Bi kamîreya min.

 

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Çîrok: Mihemedxêr Umer

Werger: Fewaz Ebdê

Hecî Dawûd, xwedî rûberin fereh ji zeviyên çandiniyê ye, bi qencî di herêmê de deng daye û hatiye naskirin, û hezkirina wî cihê xwe di dilê me de girtibû. Wî mala xwe ya kevn bi hewşa fereh re, kir depoya berhemên xwe û hinek alavên…

SIMKO botanî

Li cîhan cejn û seyrane
Lê welatêm bê jiyane
Welatek jar û perîşan
Navê wê jî kurdistane
Nav li ba min pir şêrîne
j‘ber ko xaka wê zêrîne
Maye tenê li cîhanê
Milet hêjî Ber gumane
Li ser wê her bi fîxanim
Bêyî wê tim dil bi janim
Bi kul û derd û nalînim
Dijmin lime kir talane
Boçî dijmin dike talan
Li…

Fewaz Ebdê

Dibistana me ya ji kelpîçan

li hewşa wê

nigên me

weke rehên biçûk

di nav çamûrê de diçikilîn.

Em dikeniyan

dibezîn

û lênûs ji me re dibûn bask.

Banê dibistanê dilop dikirin

dilop.. dilop

mîna ku asman jî

bi…

Ehmed Tahir

Baxê gula kurdistan e
Bi kevnarî şaristan e
Deşt û çiya gulîstan e
Zanîngeh û dibîstan e
Ev welate
Dar û kate
Zîv û zêre
Xweş xelate
Kurdistana me şêrîn e
Çem û xaka xwe zêrîn e
Nav û dengê xwe mizgîn e
Bi suriştê xeml û zîn e
Welat xweşe
Heyva geşe
Çem û robar
Tê dimeşe
Kurdistan e dil û can e
Bi dîrok û bi ziman e
Kurdên dilsoz…