Firyal Hemîd
dê baskên Masiyan çêbibin
Û
ji Deryaya reş berû bi ya spî ve bifirin
Wê çaxê,
dê bakur û başûr
Cihên xwe bihev biguhezin
Rojekê
wê raman bê pênûs bibne nivîs
Û
wê hewce tune be tu rajî çenteyan
Rojekê
dê kurd bibne dewlet
Û
ji bindestiyê
berû bi desthilatdariyê ve biçin
Wê çaxê,
li dewsa xwînê,
dê Av ji Damaran birije !
شارك المقال :
Çîrok: Mihemedxêr Umer
Werger: Fewaz Ebdê
Hecî Dawûd, xwedî rûberin fereh ji zeviyên çandiniyê ye, bi qencî di herêmê de deng daye û hatiye naskirin, û hezkirina wî cihê xwe di dilê me de girtibû. Wî mala xwe ya kevn bi hewşa fereh re, kir depoya berhemên xwe û hinek alavên…
Mizgîn Hesko
Bi tenê
Di Derazînka hezkirinê de
Şaxekî erxewanî
Dilê bêdeng…!
Di navbera asîmên û zemînê de
Gelawêj
Ez…
Helawistî dimînim…!
Û dil…
Û dilê min î lal
Bişkoja bi roniyê mest…!
Çi raz e…?
Çi huner û fîlbaz e…?
Spêdeyan…
Dilkê dil ji nav sîtavan
Û ji cîgehên asê…
Ber bi xwe ve dibe…?!
Çi raz…
Çi ristesaz û rewannaz e…?
Hiş wêran dike û dergehê rewanbêjiyê
Bi…
SIMKO botanî
Li cîhan cejn û seyrane
Lê welatêm bê jiyane
Welatek jar û perîşan
Navê wê jî kurdistane
Nav li ba min pir şêrîne
j‘ber ko xaka wê zêrîne
Maye tenê li cîhanê
Milet hêjî Ber gumane
Li ser wê her bi fîxanim
Bêyî wê tim dil bi janim
Bi kul û derd û nalînim
Dijmin lime kir talane
Boçî dijmin dike talan
Li…
Fewaz Ebdê
Dibistana me ya ji kelpîçan
li hewşa wê
nigên me
weke rehên biçûk
di nav çamûrê de diçikilîn.
Em dikeniyan
dibezîn
û lênûs ji me re dibûn bask.
Banê dibistanê dilop dikirin
dilop.. dilop
mîna ku asman jî
bi…
