Dêrka Hemko ta Amûdê

Burhan Hisso.

Derwêş…
Derwêşo….dero
Derooooo
Ez simaîl im..simaîl ê dîn
Ji Amûdê
li Dêrikê,diqîrim
Li pey te,li ser te
Li nik Hesen,birayê te,peymayê te
Çixarekê ji ya dî pêdixin
Li ber siya gimberojan
Xefkan divedin
Ji ber  berik û kuçên zarokan
Ji qoskên wan
Em dibezin
Derwêşo….dero
Dema tu birin
Heleb é li xestexaneyê
Ez li pey te
Hesenê kezeb çixare 
Ji canê xwe 
Ji dilê xwe
Çixare dûv çixareyê
Keserê pey keserê 
Kanîka eskeran çikkya
Dero
Ez û Simaîlê Amûdî
Emê ji kû tîna xwe şikênin
Ji kû keviyên xwe avdin
Li gel Misto û Xaldo
Nado û Remo
Newafo û Ehmedê dîn
Heyndero û Hecer
Şûna mirina te li biyaniyê
li darxin
Li ber siya qijleyê
Xwezya xwe bi zindanê bînin
Li Dêrka Hemko
Em tîrêjên berevaniya resengehê
Dadihêjin çêja xewnên kurdewariya
Lehengane..
Hooooooo…Deroooooooo
Derwêşoooo loooooooo
Te digotî
-Derwêş im,Derwêşê Evdî
Ne di ser xwere ,ne di bin xwere
Min tu kes nedî
Ji pêvî Xwedakê ebedî
Ax ax ax Dero ax
De were lo
Were
Were em çixareyan ji sîrikê bipêçin
Ji qaşûlê şebeş û gundoran
Em pêlavan çêkin were
Pilo pilo,di qulên mîroyan werkin
Bera zarok pey me kevin 
Û bêjin
– Dero dero.,meçe KASANÊ 
SIMAÎLO,mere SOXANÊ 
Dero kezeb perrrityo
Li nexweşxaneya Helebê
Diqîriya 
-min bizîvrênin Dêrikêĕêêêê
Min bizîvrênin
Dêrka Hemko
Bangorên ser banan tevan
Di ser dil û mêlakên min re bibin,bînin
Kezeb û gurçikên min
Di coniyan de werkin
Mîkutan hilkin û tê werkin
Dûrî welat
Penabero
Mîna me
Mîna welat
Mîna milet …
Derwêşo…derdo
Te digotî
-ger ez mirim
Li mizgefta Şêx Casim
Min bişom
Û bangkin
-Dero zîvirî Dêrikê
Dero vegeriya Dêrikê
Min di mezarê Dêrikê de veşêrin
Gor û ber gorkin
Derwêşo loooooo
Lo Dero.
Dêrka Hemko.6-8-2016.

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Helbest: Rewan Oso

Kobanî, dîtina te tevdana birînan e,
Rondik ji bo lehengên te her ji çavan e…
Dema herikîna hêsiran,
Xak û asman dipirsin:
Çima digirî, Kobanî?
Çima dilê te bi xem e?
Dîsa şûr û rim li pişta te dane…
Girtiyên te sotandine…
Dîsa dilên dayikan
Bi qîrîn û fîxan e…
Kobanî… Kobanî…
Dayîka lehengan e…
Rojên tarî bê malbat, kê berçav…

Qado Şêrîn

Xwendina pirtûkan, temenê mirov dirêj dike.

Ji bo giyanê Gulîstan, Gulîstana Sobarî, belkû dereng be jî, lê ji bo xwe bixapînim ku Gulîstan zindî ye, min pêşî li “Monodrana Nisrîn“ temaşe kir(https://youtu.be/HuAdsq5lUZA?t=562 ), û di dûv re min têkist an jî pirtûka wê xwend, û ew şaş e. Pêwist…

SEÎD YÛSIF

Kurdistan têgihek cografîyê, yek perçeye ji hev cuda nabe. û hem dibe yek ji kevintirîn xak, ku mirov têde niştecî bûye, û herwiha jêder û çavkaniya şaristaniyê ye

Ji dema ku împeratoriya mîdya di sala 550 B.Z hat rûxandin ew hîna bi serxwe ve nehatîye, û ne bûye yek…

Ezîz Xemcivîn

Rojavayê Kurdistanê dikele
û dilên me dikelîne..
Agir bi dexl û danê me ketiye
agir, me bi pêtiyên bêbextiyê disojîne…
Agir dêwekî devbixwîn e,
laşê min bi destê bêsozan disojîne…
Bîrîna me ne tenê Hocan û Sîpan e
û ne tenê zindaniyên Kobanî ne,
serjêvekirina kêşeyeka sêwî,
bê xwedan û kurdîniya Kurdên bê xwedî ne…
Serê me bi kêrgemara xwe…