
Ezbenî! Vê sibehê piştî min nûçe sehkirin û wêneyên kuştiyan li Kobanî dît, tenahî û aramiya min ji hev belawela bû, spîbûna dilê min bi reşahiyê ve hat lewitandin û xemgîniyê konê xwe di ser min û Qamişloka min re vegirt..
Ezbenî! Çima tu evqasî xemgînî?! Nizanim.. Tu dibê qey vê sibehê min tiştekî xwe winda kiriye.. Ez bûme mîna hîmekî kevirî, ku rih û can têde nemaye.. Tu dibê qey, ez xatir ji Qamişloka xwe dixwazim û pişta xwe didim dost û yarên xwe..







Şîrove (0)