mahmudê xelîl -1-
Welehy ayşo ne wiloye..!
naxwe çiloye mêrê eyşo..?
hema bi kêmanî eyşo…xanim… minê ta nuha çend çixare vexwara …!!.
-2-
Mistê barê êzngê xwe li ser kerê tekûz kirine û berê xwe dabû bajêr di destpêka rojê de.
çend newal derbaskirin û beriya bighe rêka mezin a kû berû bajar ve diçe , tirnbêlek”arebek” li nava rê rawistiyaî li ber cavê wî dikeve.
hinekî tirs lê peyde dibê di despekê de û balawî kişandiye, gava… neziykay lê dike, wê caxê hin bi hin hîn dibe kû ev erebeke… bê.. denge ..û xwediyê wê jî xúiye dike necar maye.
…!? xwedê xêrke pismam
Wela apo.. tú dibîne mekîna min xerabûye û ez necar mame li vê riye wek tu min dibîne…!
eê başe… azê karbim ci ji tere bikim…!?
mamusta hinekî kefxweşbû û” qemçika xwe xwerand” û hema tiştek di cî de hatbû bîra wî..
Apo ma .. berê te ne li bajêre…?
arê law, azê van êzinga bifruşim û hin tiştan ji xwere bikrim, û dagerim gund.
Başe apo..! ka ez u te bazarekê bikin…!
ezê ezingê te bikrim wekî tu li bajar difroşe ne kêm ne zêde û mi ji dêvla êzinge ve li ser kerê siwarke ta bajêr…
“Apê bi gotna mamûste şhabû”le “baş têd ne gihişt”…û êzingêxwe li ser kerê dadxîne û mamûsta jî “barkir” şuna êzinga.
çend gava bi rêketin ,apê rawistye û bi meyzankirna di paşxwere got ; mamûste ; êzingê min li wir man qûrban….!?
îro xwedê çi bela ji min re aniye gelo ..! ?.
erba min xerabûya û aqlê apê min jî dixwiyê xerabeye..
qamişlo 30/8/2012
