JI HEYAMA ŞILÊRAN

Şukrî Şêx Nebî

ma çima ..

gula şilêran  rengîne

ji kevana keskesorê

tîrên şewşenan  birrîne ..!

ma çima..

istuxwar , barşîl û xemgîne

lawo ..

brîndarim

brîndarim lawo ..

xwîna xwe

bi xwe diparzênim

ji meya  pêsîrên şîl û gulavê   !

xwe berdidim..

şepêl dewsa  şepêlê

diherêkêm..

Dicle û Zap û Ferat

ma çima..

dil  mane bi tenê

bûne ardî..

ber destarê

sirûd û awaza felat   

awazên

di xacerêkên ..

soza  bi hezkirinêre

mane şaşomaş ..!

ma ne wisaya lawo

çaxa ..

tolaz û keysebaz û virtol

di bin çavên şevederêde..!

xwe  berdidin talanan..

di hawara xewna pakrewanan ..!?

dipijiqandin..

mirêkên ava  çavan..!

û çavmirêkên  asîmanan..?

bi destê xwasenaz û siloganan ..!

nepirse ..

lawo , nepirse..

çavên rastîyê mîna xunavanin

dilop, dilop

têne xwar..

ji çeşmên  şilêr û şîlanan..  ?

bi ser axa sirûd û helbesta welat

nepirse ..

lawo , nepirse

helbest ,  Ji xulîya dilan û gulan

xûz û xêz bûye ..!

de were ..

û bibêje

Yan jî..

were û bipêje ..?

dê ..

çi bikê bi tenê xîmav !

çaxa..

neçele neçele ..

rêbend li fîxana hezkirinê girtîbe …!?