Gotina Yekîtiya Nivîskar û Rojnamevanên Kurd li Sûriyê di bîranîna 32an ya koçbarkirina Dr. Nûredîn Zaza de

Malbata xebatkar û lehingê nemir Dr. Nûredîn Zaza

Amadekarên birêz

Bi navê Yekîtiya giştî ya Nivîskar û Rojnamevanên Kurd li Sûriyê em silavên dilsoziyê ji giyanê Nemir Nûredîn Zaza re dişînin, ev kesayetê ku hemî sal û demên jiyana xwe qurbana doza gel û miletê me kiriye, û riya xebat û lehingiyê vekiriye wekû damezrêner û serokê Partiya Demuqrata kurdistan- sûriya (PDK-S) di sala 1957 an de.

Wekû Yekîtiya giştî ya Nivîskar û Rojnamevanên Kurd li Sûriyê û
beriya demeke dirêj me danîbû berçavên xwe, ku me ji kesên ku guhdanê bi
vî lehingî dikin, şandibû, ku emê xelatekê bi navê wî amade bikin û
hemî berhemên wî ji nû ve bidin çapkirin û Navendeke çandî bi navê wî
sazbikin.
Helbet wê Dr. Zaza bimîne simbola xebat û çanda gelê
me, li hemî hêlên Kurdistanê, nemaze li Rojavayê Kurdistanê, tevî ku
zordarî lê hatiye kirin û gelê me hatiye çewsand, lê me wî jibîr
nekiriye, erê me nekariye em mafên wî, û dana wî, ya bê hempa lê
vegerînin. Lê hêviyên me xurtin ku dîsa em li xwe haydar bin û em xwe
bibînin xwediyê wî, wekû wî xwe didît, xwediyê me û serkêşê doza me
kurdan.

Silav û aramî li giyanê Dr. Zaza xebatkar û serokê nemir û bila serê malbata wî û gelê me sax be.

Yekîtiya giştî ya Nivîskar û Rojnamevanên Kurd li Sûriyê
07.10.2020

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Li gorî PDKT’ê, avakirina ku bi navê “Bakur-Rojhilata Sûriyê” tê binavkirin, projeyeke ewlehiyê ya derbasdar û taktîkî ye ku bi pêşengiya Dewletên Yekbûyî yên Amerîkayê hatiye şekilandin. Ev proje di tu qonaxê de mafên neteweyî yên gelê Kurd bi awayekî stratejîk û siyasal garantî nekiriye. Ji ber vê yekê, ku îro pêvajoyekî şikestinê…

Bizava Aştîya Navxweyî (BAN) sazîyeka sivîl e ku ji rewşenbîr, mafnas û akademîsyenên li Kurdistanê û dîyasporayê ne, pêk hatîye; bûyerên xeternak ku li taxên kurdnişîn ên Şêx Meqsûd û Eşrefîyeyê di van rojên dawî da pêk hatin, ji nêz ve dişopîne û bı tundi şermezar dike.
Di van bûyeran da, ev taxên kurdnişîn bi tank…

Mihemed Hemo

Kê ji dil de hezkiribe, êdî bawer nake ku xeraptrîn; jiyana cengêye.

Raste! Şer dikare laşan bêxîne, lê hezkirin jî dikare, rûmetê bêxîne.

Hezkirin di welatê me de wek Çokelatê erzan e: bi kaxetên ciwan tên pêçan, lê zû bi meran de vedidin; li şûna ku merov dilxweş bik, merov dicersîne.

Ger merov bi qurbaniyên evînê hest bibe, hêstirên xwe ji qurbanên qeza û cengan re namînin.

Demekê min kompaniyek li Hewlêrê bi rê ve dibir. Karmendekî me li deriyê min da û got:

Mamoste, keçek Sûrî bi tenê ye, doza kar dike.

Min got:

Başe, ger wisa ye, guneh e, bila kar bike!

Turbîlekê bide dest wê xortê di metbexê de û metbexê bide destê keçikê!

Min jî wisa, bi dilnermî, kompaniyê bi rê ve dibir; ne bi duristî.

Roja din ez çûm kar. Gava ez ketim deriyê bîroya xwe, min dît her tişt pak û li hevhatiye. Ez pêhest bûm ku destekî nû ketîye nivîsgeha min. Min ji karmendekê re got:

Çi bi nivîsgeha min hatî?

Wê bi berkenkî şermokî got:

Ew keça Sûrî ya ku nû ketîye kar, pak kirî.

Hîn em daxfîn. Wê karmenda nû qehwe ji me re anî.

Fewaz EBDÊ

Em hîn jî li ser rêçikên xwaromaro dimeşin,

Em û rekeh li hev banîne

Çi rengê wê be

Bi çi şêweyî be;

çi ji hesinê neteweyî

û çi ji zêrê olî be.

Lê em ;

Em…