Rojnameya Agirî Hejmar 391 derket

Rojnameya Agirî duheftînameyek siayasî-giştî ye, ji aliyê PDK Îranê ve her heyv bi rojjimêriya kurdî du caran bi tîpên kurdiya latînî tê weşandin.
Hejmara nû 391 ya Rojnameya Agirî bi van çend raport û gotaran derket:
1- Şerê psîkolojîk a şikestxwarî /Agirî
2- Sergotar (Dûbareya Xumeynî)/ Kerîm Perwîzî
3- Çima şoreşa 1979ê di Îranê de çêbû?/ Nûredîn Sofîzade.
4- Şerê nerim û çewtekariyên rejîma Îranê li dijî Kurd /Mihemedsalih Qadirî
5- Îsraîl gefa êrîşa leşkerî li Îranê dixwe/ Agirî
6- Şerê medyayî û psîkolojîkî yê rejîmê li hember gelê Kurd! / Dara Natiq
7- Hewla qirkirina çandî ya Kurdên Qezwînê ji aliyê rejîma Tehranê ve! / Eskender Ceiferî.
8- nûçe û raport:
-Qonaxa sêyem ya danûstandinên ENKS û PYNKê destpê dike / Agirî
-Divê Tirkiye hebûna YPGê qebûl bike
-Bi sedema du bûyerên hatûçûnê 24 kes bûne qurbanî
-parêzgeha Urmiyê de xwediyê sêvan rasî pirsgirêkên micid hatine.
-Kolberekî Kurd bi teqeya hêzên lêşkerî li ser sînorê Baneyê canê xwe ji des da.
9- Dildarê helbesvan û welathezî û nîştimanperweriya wî / Keyhan Mihemedînijad.
10- Binpêkariyên mafê mirov di Kurdisanê de (raport).

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Li gorî PDKT’ê, avakirina ku bi navê “Bakur-Rojhilata Sûriyê” tê binavkirin, projeyeke ewlehiyê ya derbasdar û taktîkî ye ku bi pêşengiya Dewletên Yekbûyî yên Amerîkayê hatiye şekilandin. Ev proje di tu qonaxê de mafên neteweyî yên gelê Kurd bi awayekî stratejîk û siyasal garantî nekiriye. Ji ber vê yekê, ku îro pêvajoyekî şikestinê…

Bizava Aştîya Navxweyî (BAN) sazîyeka sivîl e ku ji rewşenbîr, mafnas û akademîsyenên li Kurdistanê û dîyasporayê ne, pêk hatîye; bûyerên xeternak ku li taxên kurdnişîn ên Şêx Meqsûd û Eşrefîyeyê di van rojên dawî da pêk hatin, ji nêz ve dişopîne û bı tundi şermezar dike.
Di van bûyeran da, ev taxên kurdnişîn bi tank…

Mihemed Hemo

Kê ji dil de hezkiribe, êdî bawer nake ku xeraptrîn; jiyana cengêye.

Raste! Şer dikare laşan bêxîne, lê hezkirin jî dikare, rûmetê bêxîne.

Hezkirin di welatê me de wek Çokelatê erzan e: bi kaxetên ciwan tên pêçan, lê zû bi meran de vedidin; li şûna ku merov dilxweş bik, merov dicersîne.

Ger merov bi qurbaniyên evînê hest bibe, hêstirên xwe ji qurbanên qeza û cengan re namînin.

Demekê min kompaniyek li Hewlêrê bi rê ve dibir. Karmendekî me li deriyê min da û got:

Mamoste, keçek Sûrî bi tenê ye, doza kar dike.

Min got:

Başe, ger wisa ye, guneh e, bila kar bike!

Turbîlekê bide dest wê xortê di metbexê de û metbexê bide destê keçikê!

Min jî wisa, bi dilnermî, kompaniyê bi rê ve dibir; ne bi duristî.

Roja din ez çûm kar. Gava ez ketim deriyê bîroya xwe, min dît her tişt pak û li hevhatiye. Ez pêhest bûm ku destekî nû ketîye nivîsgeha min. Min ji karmendekê re got:

Çi bi nivîsgeha min hatî?

Wê bi berkenkî şermokî got:

Ew keça Sûrî ya ku nû ketîye kar, pak kirî.

Hîn em daxfîn. Wê karmenda nû qehwe ji me re anî.

Fewaz EBDÊ

Em hîn jî li ser rêçikên xwaromaro dimeşin,

Em û rekeh li hev banîne

Çi rengê wê be

Bi çi şêweyî be;

çi ji hesinê neteweyî

û çi ji zêrê olî be.

Lê em ;

Em…