Luqman yûsif“Avdarê berf giha gulha darê, nema danê êvarê”
Ji sedê salan ve evê metelokê di ferhenga metelok û pendên kurdî de bi giringî cih girtiye.
Miha avdarê destpêka buharê ye. Piştî sê mehan ji seqem û sermayê, buhara rengîn dest pê dike û bi kirasekî keskereng ruyê axê dinixumîne .Germa rojê cih ji sermayê re nahêle;dar dipişkivin û gul û kulîlk dixemilin.,mirov dikare bêje ku buhar demsala cwane di nav demsalên salê de.ji ber wisa bi dehan hozanên cîhanê û bi taybet yên kurdan gelek rist li ser hûnandine û gelek dengbêjan jî pir sitran li ser buharê û destpêka wê miha avdarê sitrandine, û herwehe gelek metelok û pend jî divê derheqê de hatine gotin û bi sedê salan mane di bîr û bala gelê me de.
Gelo xweşiya buharê û miha avdarê her û her xweşî bi ser gelê me de aniye?
Bê goman ji gelê me re xweşî û nexweşî di miha avdarê de tevlî hevbûne.
Tevî xweşiya destpêka vê demsalê û hatina roja nû (Newroz) ya ku hatiye nasîn bi cejna buharê, evê miha di salê de bi nav û deng gelek nexweşî bi ser me de anîne û brînin kûr di dil de vekirine ku ticarî neyên daxemirandin.
Demsala buharê û bi taybet miha avdarê hiştiye ku gelê kurd di gelek rojan de jê reşa xwe girêde û şînê bikişne.
Dema miha avdarê û demsala buharê bi ser me de tê pêre-pêre komkujiya Helebçe bi bîra me tê, ev komkujiya ku bûye daxek di eniya mirovantiyê de. Û herweha komkujiya Qamişlo.
Di demsala buharê de feleka bê bext destê xwe dirêjî gelek navdarên kurd kiriye û hiştiye ku her û her konê şînê li nav me bê vegertin. Ji wan navdarên hêja: Nemir Mistefa Barzanî ,Mihemed Şêxo .Rizo Osê ….Û ji bilî wan bi dehan.
Tevî ku demsala buharê û miha avdarê gelek ewrên reş û tarî li ser me bi kar anîne ,hêviya gelê me ewe ku buhar bimîne cejna aştiyê û dilê keç û lawan tê de xweş bibe û nema hêviyên me tê de ber bi ba de herin.
