Nameyek Ji Gorê; Çîrokin Ji Dîrokê Ne

  Di van rojên dawî de ji heyva gulanê, pirtûkek nû a çîrokan bi navê (Nameyek Ji Gorê: Çîrokin Ji Dîrokê), ji  rex mamoste Abbas Îsmaîl ve li bajarê Qamişlo hatiye çap û belavkirin. Pirtûk xurû bi kurmanciya latînî ye, 25 çîrokan di nav 121 pelên orte de kom dike.

 Dane rev koma çîrokên xwe wiha diyarî kiriye: (Ez vê pirtûkê diyarî partisan û siyasetmedarên kurd diki. Ez bi hevî me ku her yek du caran ixwîne, jib p ku baş baş dost û dijminên xwe nas bikin û rêbazên xebata xwe li gor fen û fûtên wan biguherin). Mamoste Fewaz Evdê jî pêşgotinek bedew ji vê oma çîrokan re daniye..
Ev koma çîrokan bi kurdiyeke zelal û rewan hatiye nivîsandin.. Nivîskar xwe bi van çîrokan re westandiye û li gor her lehengekî çîrokê, kirasek li bejin û bala wî tefsilandiye..
Pirtûk hêjaye xwendinê, xwe jê bê par nehêlin..
Em jî spasiya mamote Abbas îsmaîl dikin û hêviya berhemin din jê dikin û di eynî kat de vê pirtûkê li xwendevanên zimanê kurdî pîroz dikin.

Cemşîd Bagokî

Qamişlo, 27.05.2012

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Helbest: Rewan Oso

Kobanî, dîtina te tevdana birînan e,
Rondik ji bo lehengên te her ji çavan e…
Dema herikîna hêsiran,
Xak û asman dipirsin:
Çima digirî, Kobanî?
Çima dilê te bi xem e?
Dîsa şûr û rim li pişta te dane…
Girtiyên te sotandine…
Dîsa dilên dayikan
Bi qîrîn û fîxan e…
Kobanî… Kobanî…
Dayîka lehengan e…
Rojên tarî bê malbat, kê berçav…

Qado Şêrîn

Xwendina pirtûkan, temenê mirov dirêj dike.

Ji bo giyanê Gulîstan, Gulîstana Sobarî, belkû dereng be jî, lê ji bo xwe bixapînim ku Gulîstan zindî ye, min pêşî li “Monodrana Nisrîn“ temaşe kir(https://youtu.be/HuAdsq5lUZA?t=562 ), û di dûv re min têkist an jî pirtûka wê xwend, û ew şaş e. Pêwist…

SEÎD YÛSIF

Kurdistan têgihek cografîyê, yek perçeye ji hev cuda nabe. û hem dibe yek ji kevintirîn xak, ku mirov têde niştecî bûye, û herwiha jêder û çavkaniya şaristaniyê ye

Ji dema ku împeratoriya mîdya di sala 550 B.Z hat rûxandin ew hîna bi serxwe ve nehatîye, û ne bûye yek…

Ezîz Xemcivîn

Rojavayê Kurdistanê dikele
û dilên me dikelîne..
Agir bi dexl û danê me ketiye
agir, me bi pêtiyên bêbextiyê disojîne…
Agir dêwekî devbixwîn e,
laşê min bi destê bêsozan disojîne…
Bîrîna me ne tenê Hocan û Sîpan e
û ne tenê zindaniyên Kobanî ne,
serjêvekirina kêşeyeka sêwî,
bê xwedan û kurdîniya Kurdên bê xwedî ne…
Serê me bi kêrgemara xwe…