Xelîl kaloIbrahîmê bira û nivîskarê behirmend .Eger bilbilên çiyan hêlînên xweyî kevirî di quntara çiyayên bilind û asêgih de ji bîr kirin û berdin ,hingî wê ibirahîm mehmûd wê hêlîna xwe ji bîr bike””qamişlokê”” . hêlîna ku mirov têde mezinbûyî û jê firî weke çivîkan, pêre pêre bi mezinbûna mirovan re hezkirina wê mezin dibe , û pêwendiyên hest û hestiyaran pêre hişktir,kurtir û xurttir dibin , ew hestyarên germ û nazik bê goman ji sexletên mirovên wefadarin ji cih û warê jiyana wiya mendali û sîpe re û wargihê bîranînan.
Mixabin Qamişlo gelek kur û keçên xweyî hêja û bi nirx ber bi penaberî û mişextbûnê ve oxirkirin û ji ber çavên wê windabûn û gelek rondik barîn ji çavên dê û bav û xoşewistan ,û her wiha jî gelek bajar û bajarok û gund xwediyê serpêhatiyên tiracîdîne , ew sedem jî xuyane û hîna ew şert û merc berdewamin . kekê IBRAHÎM lê eger we qamişlo ji bîr nekiriye , beramber û duqat wê û me jî hûn ji bîr nekirine û em nakin û dayika mezin kêfxweşdibe bibihîstina nameyên heskirina lawên xwe ku te jî ew name arastekir û hinart .û bêgoman di gel heval , hogir û dostan ku zor kêfxweşbûn.
Dîse mixabin ,ku çerxa felekê destên kur û keçan ji dê û ban ji hevkir, evîndar ji hev dûrketin .dost û hogir bûne xewn .lê nayê wê wateyê ku dawiya dinyayê hatiye ,dîse jî eger dilê mirov li ba hevbe û mirov ji bîranînên rojên hevjiyanê re wefadar be ji hevûdû re, dîse jiyan bi tam û şêrîn dibe û tama tehilbûn siviktir dibe … em we ji bîrnakin û me bêriya we kiriye û hûn kengî vegerin, dîse qamişlo we himbêz dike û bajarê weyî şêrîne û ew heval û hogirên ku we ji wan heskirî dîse jî wê heskiriyê we bin û heskiriyê wene …Qamişlo wê bi mîne Qamişlo di singa wede û ti şar û cih nikarin cihê wê dagirin .Evîn evîna pêşiye…
18.3.2014
