Mizgîn Hesko
Vê gavê…
Û kezebên sohtî û birînên hîn jî vêketî
Govanên şikestina dilkên asoyê ne…!
Dayikên….
Çav li rê …
Û rondikan…
Rêçikên zuha
Di rûyên vemirî de
Xêzkiribûn.
Ey dilên zîz…
Dilên ji giriyanê
Ji westanê
Û ji bendemanê…
Herî, herî zîz….!
Ey…
Destên li ber hilma qehweya Kalo û sirûdan
Heşîn hatî…
Bişkojên ji kum û kolozên berxwedanê
Derçûyî…?
Ey….
Pêdraiya li ber bîna qelûneke bi tûtina êşê dagirtî
Heşîn hatî…?!
Erê…
Ne qelûn vedimirî
Û ne jî arê di sîngê bazê çiyê de..!
Erê…
Û ne jî çavên hîn jî li rê
Radestî vemirîna baxên xwe dibin…!
Vê gavê….
Destên bi xwêsiya demê
Bi dilopên xwînê
Û bi firmêskên nedîtber
Avdayî…
Û gulberoyên payebilind
Û ji şanên xwe
Xuricî…!
Bi hezaran çirawîskên
Ji baxên hêviyê
Hilweşiyayî…
Ha li wan kenarên bi remedêlkê
Dagirtî….
Û li ser pêlava mendalekî tozgirtî
Şûna gernijîneke winda
Hîn….
Bang û olan dide.
Ji nav qelşên pêlava zarokekî bê nav
Her tîrmeh
Gulberojek….
Li navê heyîna xwe digere…?!
Spêde baş
Ey gulberoja sersem û bêcir
Ey gulberoja baxê Sîmiran…!!!!!
31. Tîrmeha 2023.
Şîrove (0)