Ezîz Xemcivîn
Were,
Çav li ber te raxistî ne, pirsê li pêjna te dikin.
Bi kilçîv tîpên navê te
li pertûka mijankan diçînin.
Were, li derya dil bibe gemî,
binefşan li peravê qûç bike.
Bila rewan noq bibin.
Du masî ne, bi lîstik û avjeniyê çi xweşik in!
Were, tirs ji tavika gazinê şermîn e.
Germa awazên awiran
bi nalîna kemana evînê re te li hembêzê dicivîne!
Were, şev be roj be,
kulîna bêriyê hêlîneke gêj e.
Bendera dîtinê ye,
bayê jînê pencera te dilivîne!
Were, tinazan li şiyariyê vezilîne.
Dilkêşê sotina canê pak xetîreyên vê rêkê ne.
Dûrî, bi xwe demê diwestîne.
Were, dîlgeha kenê yar bişikîne!
30.09.2006
Şîrove (0)