Firyal Hemîd
Mêvana xewne şeva min îro çîroka xwe bi derengî destpêdikir;
hebû tunebû
hebû siwarê Bê, bi qerpalin rizayî û çaroxe ke jihevketî,
li hespê şevê siwar dibû, berê xwe dida
warê li şûn siwaran mayî, li wê qada şerî.
Li xwe fitilî û li xwe gerya, ji bêhna xwînê dîn bû,, vîze vîza wî bêtir dibû.
nedikarîbû raweste nejî bazde.
Qerpalên li tena wî bi xwînê ve diman û jê nedihatin berdan.
Çaroxa wî ji lingan bazda û xwe li şiveqê girt.
Wî ji xwînê heznedikir , nejî tehmûldikir..
Ba jî dikare perçe bibe !
ma te dizanibû ?
Çavên min ji xilmaşiyê tirsiyan û zerdoq li şeveqê nerîn.
2.10.2024
Şîrove (0)