Hîn di rê de.


Mizgîn Hesko

*Ji bo bîranîna komkojiya Ermeniyan.

Wê gavê…
Perên pelatînkan
Di paşila mijê de!

Ji janê û ta destên janê
Mijê…
Tevnên bêdengiyê ristibûn…?!

Di nav mijankên pîrka min…
Rojeke veşartî…
Û di qermîçonkên rûyên azirandî de
Rêlistanên tî…!

Û çavên hêviyê
 Şînok…
Û vemirîbûn.

Hin di rê de
Di himêza dêwê de
Û di pêla mijê de Pelatînkan…
Bişirîna lêvên xwe
Gund û şarên wêran Erxewanên serveqetandî
Û neçar…
Xwe ji dest dabûn.

Pîrka min jî
Û hîn di rê de
Navê xwe ji xwe kir
Û di bin kevirekî de
Ew veşartî hêla…
Û bê nav
Bê per
Û bê bîrewerî ma…?!

25.04.2024

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Qado Şêrîn

Xwendina pirtûkan, temenê mirov dirêj dike.

Ji bo giyanê Gulîstan, Gulîstana Sobarî, belkû dereng be jî, lê ji bo xwe bixapînim ku Gulîstan zindî ye, min pêşî li “Monodrana Nisrîn“ temaşe kir(https://youtu.be/HuAdsq5lUZA?t=562 ), û di dûv re min têkist an jî pirtûka wê xwend, û ew şaş e. Pêwist…

SEÎD YÛSIF

Kurdistan têgihek cografîyê, yek perçeye ji hev cuda nabe. û hem dibe yek ji kevintirîn xak, ku mirov têde niştecî bûye, û herwiha jêder û çavkaniya şaristaniyê ye

Ji dema ku împeratoriya mîdya di sala 550 B.Z hat rûxandin ew hîna bi serxwe ve nehatîye, û ne bûye yek…

Ezîz Xemcivîn

Rojavayê Kurdistanê dikele
û dilên me dikelîne..
Agir bi dexl û danê me ketiye
agir, me bi pêtiyên bêbextiyê disojîne…
Agir dêwekî devbixwîn e,
laşê min bi destê bêsozan disojîne…
Bîrîna me ne tenê Hocan û Sîpan e
û ne tenê zindaniyên Kobanî ne,
serjêvekirina kêşeyeka sêwî,
bê xwedan û kurdîniya Kurdên bê xwedî ne…
Serê me bi kêrgemara xwe…

Hişyarê Emerê Le,ilê

Bi te bûme helbestvan
Bi hest û vîn û raman
Kevoka ber dilê min
Karxezala kurdistan
Tu pîrozî tu cejnî
Bi te şahî dibin can
Hemî cejnên buharê
Bi te dibin gulistan
Vîna min û te cejne
Avdar dibakê nîsan
Gul û sînem geşdibin
Dibê sema û dîlan
Digel Reqsa botanî
Bi şêxanî bablekan
Bihna gula difûrê
Şaxdidin gul û rîhan
Hest û dilê me…