Text: Welat Muhemed
Werger: Fewaz Ebdê
Di serdemekê de
Mîna geyayê bi aviyê re ketibe semayê,
Mîna kulîlkeke ber bi Buharê ve dibeze
hat
Lerzîna xwe ya yekem hilgirtiye
Ji bo siyeke ku
ji sermayê bêzar bûye, bêriya rokê kiriye
….. û germê rû da
******
Bi şev
em di kolaneke bêdeng re derbas dibin
Lempa wê ya şiyar jibîr dikin
Tê dibûrin
Bi tolhildan ew siyên me vedizilîne…
Û di kêlîkekê de
Em
li pêşiya xwe
siya du destên di guneh de noqbûyî
dibînin!
******
em di kolaneke bêdeng re derbas dibin
Lempa wê ya şiyar jibîr dikin
Tê dibûrin
Bi tolhildan ew siyên me vedizilîne…
Û di kêlîkekê de
Em
li pêşiya xwe
siya du destên di guneh de noqbûyî
dibînin!
******
Di serdemeke din de
Mîna awazeke pûç
Mîna xewneke xapînok
hat
Lerzîna xwe ya duwem hilgirtiye
Ji bo siyeke ku
rokê pişta xwe dayê
serme lê vegeriya
….. û mirinê rû da
******
Di kolanê de
Bi tena xwe bi rê ve diçim
Lempe tê bîra min
Hindikî.. Gelekî li bende dimînim
Da siya min vezilîne
Lê ew pişta xwe dide min
û radize..
Ji wê şevê ve
Her êvar
Ez wê dideqdiqînim
Demên dirêj li hember radiwestim
Bi hêviya ku hişyar bibe
Da dîmena yekemîn gunehê min
li min vegerîne!
