Li ber Dergahê te


Azer Osê

Ezê li ber dergahê te xweda !
û yên ku te!
mîna xwe wan dayî,
bê guneh,
bê dudilî,
mîna Ezmanê te,
şipyayî rawestim
û
çîroka eşqa xwe,
rabûn û êşa xwe,
girî û kenê xwe
 ji te, û ji wan re,

vegirî bibêjim.
……………………
Li pê te û wan
sitrana jîna xwe dibêjim
sitrana hatina xwe,
mîna, demsalên te
û salên gernejîna  hezkiriyên te
dibêjjim.
……….
mîna xwe, ji axa te
ez fêr dibim
ji çolên te, bi çol dibim
helbestê raza Yûsivê te
û Yûsivê xewna xwe dihêlim
peyvê ciwaniya roja delalê ber dilê xwe dihêlim
çira ji çûkên mizgîniya te re
hêlînan destnîşan dike
û serê sibê, awazên wan
ez maç dikim.
…………………
Di te de naghêm!
ez heme
û
ku gîham
dawî li jînê
dê we re.

25.02.2005

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Helbest: Rewan Oso

Kobanî, dîtina te tevdana birînan e,
Rondik ji bo lehengên te her ji çavan e…
Dema herikîna hêsiran,
Xak û asman dipirsin:
Çima digirî, Kobanî?
Çima dilê te bi xem e?
Dîsa şûr û rim li pişta te dane…
Girtiyên te sotandine…
Dîsa dilên dayikan
Bi qîrîn û fîxan e…
Kobanî… Kobanî…
Dayîka lehengan e…
Rojên tarî bê malbat, kê berçav…

Qado Şêrîn

Xwendina pirtûkan, temenê mirov dirêj dike.

Ji bo giyanê Gulîstan, Gulîstana Sobarî, belkû dereng be jî, lê ji bo xwe bixapînim ku Gulîstan zindî ye, min pêşî li “Monodrana Nisrîn“ temaşe kir(https://youtu.be/HuAdsq5lUZA?t=562 ), û di dûv re min têkist an jî pirtûka wê xwend, û ew şaş e. Pêwist…

SEÎD YÛSIF

Kurdistan têgihek cografîyê, yek perçeye ji hev cuda nabe. û hem dibe yek ji kevintirîn xak, ku mirov têde niştecî bûye, û herwiha jêder û çavkaniya şaristaniyê ye

Ji dema ku împeratoriya mîdya di sala 550 B.Z hat rûxandin ew hîna bi serxwe ve nehatîye, û ne bûye yek…

Ezîz Xemcivîn

Rojavayê Kurdistanê dikele
û dilên me dikelîne..
Agir bi dexl û danê me ketiye
agir, me bi pêtiyên bêbextiyê disojîne…
Agir dêwekî devbixwîn e,
laşê min bi destê bêsozan disojîne…
Bîrîna me ne tenê Hocan û Sîpan e
û ne tenê zindaniyên Kobanî ne,
serjêvekirina kêşeyeka sêwî,
bê xwedan û kurdîniya Kurdên bê xwedî ne…
Serê me bi kêrgemara xwe…